رنگ در نورپردازی

کاربرد رنگ های نور، نه تنها در رویدادهای خاص، موقتی و جشن ها، بلکه در کلیه نورپردازی های شهری با هیچ گونه مخالفتی همراه نیست و در برخی موارد نیز توصیه می شود. به عنوان مثال، در فضاهایی مانند تونل و زیر گذر که جذابیت چندانی ندارند، به کار بردن نور رنگی در ایجاد حس ایمنی و امنیت محیط نقش بسزایی دارد. با این وجود در کلیه موارد نورپردازی شهری، افراط در کاربرد رنگ باید محدود شود و سعی شود رنگ ها به طرز صحیحی، بدون وارد ساختن هیچگونه صدمه ای به شخصیت محیط مورد استفاده قرار گیرند.

علاوه بر این از رنگ و نور رنگی می توان برای پشتیبانی از یک طرح فضایی در معماری کمک گرفت. امروزه بدلیل هزینه بالای مصالحی مانند چوب و سنگ برای تزئین و ایجاد فضا و فرم در بنا و نما بهترین راه برای ساخت این فضا استفاده از رنگ است. سزار پلی هم سعی بر این دارد تا همین مشکل را در آسمان خراشها با کمک رنگ حل کند؛ در نورپردازی دو عامل در درجه اول اهمیت دارد: رنگ بدنه و دیگری رنگ نور

در سال ۱۶۷۶ نیوتن با استفاده از یک منشور بلورین مثلث القاعده، نور سفید خورشید را به طیفی از رنگ ها تجزیه نمود. چنین طیفی شامل همه ی رنگ ها به جز ارغوانی است. رنگ نور به رنگی گفته می شود که از یک منبع نور منتشر می شود. در رنگ نور سه رنگ اصلی سبز، آبی و قرمز می باشد.

چشم انسان رنگ ها را بر اساس سه خصوصیت از یکدیگر متمایز می کند:

  1. فام: کیفیت رنگین متمایز کننده رنگ ها از یکدیگر است. مثل تمایز رنگ زرد، قرمز و سبز از یکدیگر.
  2. درخشندگی یا روشنایی رنگ: درجه ای از روشنی است که آن را از درجه دیگری از روشنی یا تیرگی همان رنگ متمایز می کند، مثل تمایز قرمز از صورتی.
  3. شدت یا خلوص رنگ: درجه سیری یا اشباع یک رنگ است مثل تمایز رنگ آبی خالص با ترکیب آبی و رنگهای دیگر.

منبع: سیویلیکا

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *