Interior design & sun light

طراحی داخلی و نور طبیعی
نور همواره به عنوان عنصری مهم و حیاتی در طراحی فضاها در نظر است و معماران آن را آگاهانه به مثابه عامل معماری و فضاسازی در ایجاد حال و هوای مطلوب به خدمت گرفته اند.
نور در طراحی معماری بسیار سودمند است. با این کار، امکان ارائه صحنه هایی خاص یا فضای باز و بسته فراهم می گردد. این مبحث روی رفتار و مکانی متمرکز است که توسط نور طبیعی وارد فضای داخلی ساختمان می شود. نور وسیله ای برای ایجاد فرم و فضا، کیفیت و کمیت است. همچنین رنگ نور بر مشاهده و درک حجم و جرم موثر است. داخل شدن نور طبیعی می تواند نتیجه تصمیم های طراحی روی نما و مقطع ساختمان باشد. نور طبیعی را می توان بر حسب اختلاف کیفی مورد توجه قرار داد که از فیلتر گذاشتن، پرده انداختن و منعکس کردن حاصل می شود. نوری که از یک طرف وارد فضا می شود و بعد از تعدیل شدن توسط پرده با نوری که مستقیماً از بالا تابیده می شود متفاوت است. هر دوی این ها با نوری که قبل از ورود به فضا در پوسته ساختمان منعکس می شود کاملا متفاوت است. مفاهیمی چون اندازه، موقعیت، شکل، تکرار بازشوها، مواد سطحی، بافت رنگ و تعدیل کردن قبل و بعد و نیز در طول ورود به پوسته ساختمان همگی مربوط به بحث نور به عنوان یک ایده طراحی هستند، نور طبیعی می تواند سازه، هندسه، سلسله مراتب و ارتباطات واحد جزء به کل، تکراری به مجرد و سیرکولاسیون به فضای مورد استفاده را تقویت نماید.
نور
نور طبیعی یکی از عناصری است که در تغییر ماهیت فضای داخلی بنا تاثیر بسزایی دارد. ما می توانیم نور را به گونه ای بارز و مشخص داخل بنا هدایت کرده و بدین ترتیب با ایجاد عرصه هایی از نور و تاریکی، فضای یکپارچه را بدون استفاده از عناصر و مصالح جدا کننده به بخشهای مجزا تقسیم کنیم. نور طبیعی دارای خواصی است که به فضای داخلی معنا می دهد و همچنین می تواند بیان گر تاکید بر فضایی را نشان دهد. یکی از مهم ترین مشخصه های نور طبیعی توالی و دگرگونی آن در طول روز است که باعث حرکت و تغییر حالت در ساعات مختلف می شود. همیشه تقابلی میان فضای درونی و بیرونی وجود دارد، بخشی از این تقابل می تواند در ارتباط با نور باشد. عمق هم به عنوان بعد سوم برای ادراک فضا بسیار با اهمیت است، برحسب زاویه تابش نور بر سطح جسم، سطح روشن تر یا تیره تر دیده می شود. تابش نور و اختلاف روشنائی در نقاط مختلف است که می توانیم با عمق ،فرم و فضا را بهتر درک کنیم.
نورپردازی طبیعی فضای داخلی
در رابطه با نور وظایف بسیار مهم دیگری نیز مطرح است که معمار مسئول آن خواهد بود. این وظایف عمدتاً شامل هدفمند کردن معمارانه نور هستند که از جمله آن ها موارد ذیل را می توان نام برد.
الف. تمایز فضاها از یکدیگر با توجه به هویت آن ها به کمک نورپردازی.
ب. هدایت ذهنی و روانی حاضران در مکان بر اساس توالی تنوع در نورپردازی.
این دو وظیفه بر این اصل استوار می شوند که انسان طبیعتاً گرایش به توجه و حرکت به سمت نور را دارا است. نیاز به نور در فضاهای داخلی بر حسب نوع استفاده آنها متفاوت هستند. با توجه به خصوصیتهای نور طبیعی، لازم است کلیه فضاها از نور طبیعی برخوردار گردند و هوای داخل فضاها گردش طبیعی خود را داشته باشند. ارتباط میانی بین درون و بیرون بر پایه دو عامل است: نور یا به عبارت دیگر مقدار نور طبیعی که از بیرون به درون می تابد و آزادی دید چه از درون به بیرون و چه برعکس٫ آزادی دید خواسته یا ناخواسته به معنی وجود نور است اما وجود نور همیشه به معنی آزادی دید نیست. به طور کلی سه امکان برای نورپردازی طبیعی وجود دارد:
الف) از طریق روزنه ها، فقط نور به درون راه دارد.
ب) راه دید به بیرون نیز باز، همراه با ورود نور.
ج) نفوذ نور به داخل و هم امکان دید از هر طرف.
قطعاً استفاده از تاریک به روشن شدید (کنتراست)، در غیر مواردی که به دلایل خاصی برای آن الزامی باشد نامطلوب است، چرا که کنتراست شدید باعث خستگی مکانیسم ادراک بینایی می شود. تجربیات به اثبات رسانده اند که هرچه فضا روشن تر باشد، محیط دلپذیرتری احساس می کنیم اما با گذشتن مقدار شدت نور از حدی معین از نور می تواند نامطلوب شود. گاهی این امکان وجود ندارد که روزنه ها را در هر کجا که می خواهیم در نظر بگیریم. اگر روزنه را به عنوان سوراخی در پوسته خارجی بنا به حساب آوریم می بینیم که اغلب اندازه، محل و فرم آنها تا حد زیادی تابع سازه بنا و پوسته آن هستند. روزنه های عمودی، درها و پنجره ها، می توانند علاوه بر عملکرد به عنوان منبع نور، وسیله ای ارتباطی نیز بین داخل و خارج باشند اما پنجره های سقفی بیشتر جنبه نورگیری دارند و کمتر وسیله ارتباطی با بیرون هستند. درست به همین علت است که نورپردازی از طریق پنجره های سقفی دارای اثری ویژه است. تمامی توجه به چیزی جلب می شود که در این نور قرار گرفته استوار طریق این نور نوعی مرکزیت پیدا کرده است، این یکی از دلایل استفاده از نور سقف در کلیساها و موزه ها است. یعنی درست مکانهایی که در آنها نه تنها نیازی به ارتباط نامطلوب نیز می باشد. نورگیرهای سقفی ابزار بسیار خوبی برای گردآوری و دریافت مقدار زیادی نور از دهانه کوچکی می باشند، حتی در شرایط آسمان تمام ابری میزان روشنایی آنها چند برابر مقدار روشنایی است که به سطح عمود پنجره می تابد. نورگیرهای سقفی ابزار موثری جهت رساندن روشنایی به عمق فضاهای داخلی می باشند حتی می توان برای استفاده از نور روز در طبقات پایین ساختمانهای چندین طبقه از طریق کاربرد چاه های مرتفع و ابزارهای منعکس کننده استفاده کرد.
گاهی باید برای ایجاد ارتباط بین محیط درون و بیرون از سطوح بزرگ شیشه ای استفاده شود، اما همان اندازه که این ارتباط پسندیده است، وابستگی شدید وضع روشنایی درون به محیط بیرون نیز ناپسند است. به این دلیل از راه های گوناگون تلاش شده است که این وابستگی را تا حد ممکن همگن ساخت. یکی از این راه های انتخاب محل فضای مورد نظر به ترتیبی است که سطوح شیشه ای آن هرگز مستقیماً در معرض تابش نور خورشید قرار نگیرند و به این ترتیب نور طبیعی تنها به طور غیر مستقیم امکان ورود به فضا را داشته باشد. یکی دیگر از این راه ها استفاده از وسایل متحرک مانند انواع پرده های توری و پارچه ای در داخل است که بتوان به کمک آن ها نور بسیار زیاد را متعادل کرد و یا کاملاً از ورود آن جلوگیری کرد.

لایتینگ پلاس لایتینگ پلاس لایتینگ پلاس

چراغ LED، چراغ LED، چراغ LED

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *