نورپردازی داخلی

نورپردازی داخلی

طراحی نورپردازی داخلی ویژگی های خاصی دارد. همگان انتظار دارند که فضاهای معاشرتی و دور هم نشینی مانند اتاق های ناهارخوری و نشیمن، هم مانند اتاق های خواب و مطالعه که فضاهای خصوصی به شمار می روند، برای آنها حال و هوایی شخصی داشته باشد. برخی از این ویژگی ها قابل ترجمان به ویژگی های کاربری های غیرخانگی مانند اتاق های پذیرش و انتظار تجاری کوچک و دفاتر حرفه ای خصوصی هستند.
از آنجایی که همه ی ما بطور معمول در فضاهای خانگی زندگی می کنیم و با شیوه های متداول طراحی نورپردازی خانگی مأنوس شده ایم، ممکن است نگرش به طراحی نورپردازی داخلی از چشم اندازهای جدید برای ما مشکل باشد. چنین مطلبی حاوی مفاهیمی مثبت و منفی است. درک انتظار بیشتر مردم از چگونگی روشن کردن اتاق های خانگی به طور قطع جنبه ی مثبت آن است، از سوی دیگر، ناتوانی در تجسم شیوه های بدیع به دلیل غیر قابل نفوذ بودن روش های طراحی نورپردازی سنتی جزو جنبه ی منفی آن به شمار می رود.
هم چون همه ی راه حل های مسائل طراحی نورپردازی، نخستین گام در شیوه های طراحی نورپردازی مناسب برای فضاهای خانگی نیز تشخیص نقاط دیداری است که نورپرداز وظیفه دارد آن را روشن کند. از آنجایی که وظایف دیداری نورپردازی در مکان های مسکونی کاری بسیار عادی است، تشخیص و تحلیل آنها از دیدگاهی نو ممکن است مشکل باشد. پس از مشخص شدن وظایف دیداری نورپردازی، باید روش های طراحی نورپردازی مورد پذیرش قرار گیرد.
فضاهای مسکونی معمولاً شخصی هستند و اغلب آنها کاربرد خصوصی دارند. بنابراین، شیوه های طراحی نورپردازیشان باید پاسخگوی جنبه های کاربردیشان باشد. اغلب این شخصی سازی فضاها به طور مستقیم با نیازهای حسی یا روان شناختی آدمی مرتبط است، فضاهایی مانند سالن ورودی دلپذیر، فضای گفتگو خصوصی یا اتاق پذیرایی مناسب ضیافت از جمله نمونه های آن هستند. از موارد دیگری که می توان به گونه ای وسیع در ارتباط با نورپردازی داخلی تعمیم داد به وظایف دیداری آن مربوط هستند که معمولاً به چند نوع فعالیت و فضا محدود می شوند، از جمله نورپردازی برای آماده سازی غذا در آشپزخانه، آرایش در حمام، خیاطی و کارهایی که روی میز می بایست صورت گیرد، یا فعالیت هایی که در مکان های مشخصی از منازل مسکونی صورت می گیرند. قراردادهای بسیاری در ارتباط با طراحی نورپردازی خانگی وجود دارد که یکی از متداول ترین آنها کاربرد غالب و بارز لامپ های التهابی است. با وجود افزایش تنوع و ارتقاء لامپ های فلورسنت، هنوز کاربرد آنها در نورپردازی داخلی کم است. به رغم این که لامپ های فلورسنت از مزیت پر بازده بودن برخوردارند، ولی هم چنان مخالفت جا افتاده و مرسوم با آنها در میان عامه ی مردم پایدار مانده است. یکی دیگر از سنت های غیر قابل تغییر در زمینه ی نورپردازی داخلی به کاربرد گسترده ی نورپردازی های قابل حمل مربوط است ـ مانند لامپ های رومیزی و کف که امکان تنظیم اختصاصی و فوری را برای کاربرد فراهم می آورند. با این که نورپردازهای قابل حمل کاربری های بسیار عالی دارند، ولی از آنجایی که قابلیت تنظیم پذیری این نورپردازیها در بسیاری از کاربردهای غیرخانگی مایوس کننده است استفاده از آنها با محدودیت مواجه شده است.
سنت های نورپردازی داخلی از برخی نباید های جا افتاده و پذیرفته شده شکل یافته اند که اکثراً به منظور ممانعت از ایجاد حالت غیر خانگی به وجود آمده اند.
آیین نامه ها و استانداردها نقشی تحدید کننده برای نورپردازی داخلی دارند. تاثیرگذارترین آنها آیین نامه ی ملی برق است. با وجود این، هرچند آیین نامه های مصرف انرژی نقش مهمی را در همه ی تاسیسات غیرخانگی ایفا می کنند، ولی کاربرد چندانی در محیط های خانگی ندارند. با این حال، طراحی نورپردازی خانگی بدون در نظر گرفتن مصرف انرژی از بعد اجتماعی عملی نیز مسئولانه تلقی می شود. محدود کردن کاربرد لامپهای التهابی و بهره گیری از ابزارهای کنترل پربازده دو شیوه ی مهم از طراحی مسئولانه است.

لایتینگ پلاس لایتینگ پلاس لایتینگ پلاس

چراغ LED، چراغ LED، چراغ LED

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *