نورپردازی نما

چند سالی است که با ورود تکنولوژی های جدید به صنعت نورپردازی، موضوع نورپردازی نمای ساختمان های مسکونی و مسکونی اداری در کنار نورپردازی نمای سایر بناها و فضاهای شهری رایج شده است. فقدان هر گونه طرح و ضابطه ای در راستای هماهنگ کردن نورپردازی نمای این ساختمان ها با نورپردازی کل شهر، موجب شده است که امروزه هر بنا صرفاً بر اساس نظر مالک یا در بهترین حالت آن بدون توجه به سایر مسائل، صرفاً با هدف تجاری، نورپردازی شده و تمامی عوامل سعی در هر چه شاخص تر کردن آن به کمک نورپردازی دارند.

تاثیرات مخرب این شیوه عمل تا جایی پیش رفته که به دلیل نورپردازی نادرست و کاربرد بدون فکر نورهای رنگی در یک نمای مسکونی، امکان تشخیص آن از یک ساختمان تجاری یا تفریحی از بین رفته است. در برخی موارد که تعداد آنها هم کم نیست، در نورپردازی نمای مسکونی می توانیم به جرات بگوییم یادآور فضایی تفریحی مانند شهربازی است، در نتیجه، ماحصل این شیوه رایج نورپردازی نمای بناهای مسکونی بر منظر شهری، چیزی جز اغتشاش بصری و تضییع شخصیت مکان در ذهن افراد نیست.

هر چند تاکنون پژوهش خاص و قابل ذکری در ارتباط با دلایل وجودی چنین رویه ای در تهران انجام نشده، اما می توان مهم ترین دلایل تبدیل شدن نورپردازی نمای بناهای مسکونی به عاملی در راستای اغتشاش بصری منظر شبانه را در موارد زیر برشمرد:

  • ضعف تئوریک در زمینه نورپردازی نما و به خصوص نورپردازی نمای بناهای مسکونی
  • عدم کنترل طرح نورپردازی همگام کنترل نقشه و صدور پایان کار ساختمان توسط شهرداری
  • نبود مرجع کنترل کننده منظر شهری
  • هنر نمایی ناشیانه برخی طراحان
  • اعمال سلیقه مالک یا کارفرما در طراحی و اجرای طرح نورپردازی
  • شیوع روحیه تجملگرایی و خود نمایی در میان طراحان و کارفرمایان حاکمیت فرهنگ بساز بفروشی و تبلیغات در راستای آن غلبه منافع فردی بر منافع جمعی در کشور
  • استفاده از تاسیسات و تجهیزات نامرغوب در نورپردازی نما
  • تبدیل شدن موضوع نورپردازی به ابزاری برای فروش چراغ بیشتر مجموعه این عوامل نه تنها موجب اغتشاش و اختلال در منظر شبانه شهرها شده که آلودگی نوری ناشی از شیوه های نادرست نورپردازی و همچنین استفاده از تجهیزات نامناسب نورپردازی، تاثیرات بسیار مخربی بر محیط زیست اعم از جانوران، گیاهان و حتی افرادی دارد که در ساختمان های پیرامون زندگی می کنند.

نورپردازی نما به عنوان روشی برای ارتقای ایمنی و امنیت یکی از ابتدایی ترین و در عین حال ضروری ترین وظایفی که نورپردازی نمای ساختمان های مسکونی به عهده داشته، تامین ایمنی و امنیت ساکنان بوده است. از گذشته تا به امروز یکی از عمده ترین کاربردهای نور در نما، روشن کردن ورودی ساختمان و مسیرهای مجاور آن به کمک چراغ های محدودی بود که عمدتاً بر بدنه بنا یا روی دیوار حیاط نصب می شد.

در واقع این نوع از کاربرد نور با روشن کردن ورودی ها در شب به نوعی موجب تسهیل در کنترل ورود و خروج افراد می شد یا حداقل به افراد این حس را القا می کرد که ورود و خروجشان کنترل می شود. نور ناشی از این شیوه غالباً تا حدی کنترل شده بود و کمتر همسایه ای از مزاحمت این نور در محل خوابش شکایتی داشت.

نورپردازی نما به عنوان عنصری در خدمت معماری بنا بحث نور در معماری تا سال های زیادی محدود به نور روز بود. این موضوع موجب برانگیختن اعتراضاتی شد با این ادله که تمامی خلاقیت و هنر معمار با تاریکی هوا محو می شود و نپرداختن به نور مصنوعی در معماری را یکی از نقاط ضعف آن برشمردند.

کاربرد نور در نما در این رویکرد که تا به امروز نیز ادامه یافته، رفته رفته صورتی نمادین به خود گرفت و به محملی برای هنر نمایی اغراق آمیز طراحان تبدیل شد. هر معمار سعی داشت شخصیت خود را در طراحی نما و نورپردازی آن بگنجاند.

نورپردازی نما ابزاری در خدمت بازاریابی با رواج ایده های بازاریابی و اهمیت یافتن تبلیغات در آن، رفته رفته نور نیز کارکردی تبلیغاتی یافت. توسعه شهری و ساخت و ساز های بی رویه در کلانشهر تهران، مالکان و سرمایه گذاران نسبتاً توانمند به لحاظ مالی در حوزه مسکن را بر آن داشت تا در راستای ترغیب متقاضیان به خرید در کنار سایر ابزارهای تبلیغات به نورپردازی بناهای مسکونی و مسکونی اداری روی آوردند.

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *