نانوتکنولوژی و نورپردازی

نمایشگرهای ارگانیک

او ال ای دی OLED به معنای دیودهای ارگانیکی پخش کننده نور می باشد. طراحی و ساخت او ال ای دی OLED  اولین بار در سال ۱۹۸۵ توسط محققی به نام چینگ تانگ اعلام گردید که در شرکت کداک ( سازنده فیلم های دوربین ) مشغول به کار بود. او متوجه شد هنگامی که به مولکول های مواد ارگانیکی جریان الکتریسیته وارد می شود از این مواد، نور سبز ساطع می گردد، این مسئله، ایده اولیه تولید او ال ای دی OLED  را فراهم نمود.

با تکنولوژی او ال ای دی شاهد صفحات نمایشی هستیم که با وجود ابعاد بسیار بزرگ، نازک و سبک هستند و مهم ترین ویژگی آن ها مصرف بسیار پائین انرژی است. تصور این که تلویزیونی در اندازه ۸۰ اینچ، ضخامتی در حد ۴ اینچ داشته باشد و بتوان به راحتی آن را خم یا لوله کرد بسیار جالب است. موادی که در ساختن این صفحات به کار می رود تا حد زیادی با محیط زیست سازگاری دارد، هم چنین نه تنها مصرف انرژی در این وسایل بسیار اندک است بلکه تولید گرما و پخش نورهای اضافی در جهات گوناگون در این صفحات به میزان فراوانی کاهش یافته است.

بهبود نور ال ای دی LED  با به کارگیری نقاط کوانتومی

اگرچه ال ای دی ها LED دنیای امروز را متحول کرده اند. اما دارای نواقصی نیز هستند که به مدد نقاط کوانتومی این ضعف ها هم برطرف شده است. ال ای دی های LED اصلاح شده به کمک نقاط کوانتومی به کیو ال ای دی ها QLED معروف هستند.

برای درک بهتر تاثیر نقاط کوانتومی بر ال ای دی ها LED ، ابتدا باید با نقاط کوانتومی آشنا شویم.

نقاط کوانتومی در حقیقت نانو بلورهای نیمه رسانایی هستند از جنس سیلیکون یا ژرمانیم هستند که ویژگی های الکتریکی آن ها به شدت وابسته به ابعاد ذرات آن ها دارد. از مزایای بسیار مهمی که این مواد نانو بنیان در حوزه ال ای دی ها دارند می توان به قابلیت اعمال کنترل بهتر و کامل تر بر نور تولید شده و ضریب شکل اشاره کرد.

موادی از قبیل سولفید سرب، سولفید روی، فسفات ایندیوم و غیره بسته به اندازه، طول موج یا رنگ معینی از نور را پس از تحریک الکترون ها با استفاده از یک منبع خارجی از خود ساطع می کنند. این نقاط به صورت برچسب فلورسانتی عمل می کنند با این تفاوت که در برابر درخشان شدن خاصیت و توانایی خود را از دست نمی دهند و در برابر تعداد سیکل های تحریک و انتشار نور مقاومت بیشتری از خود نشان می دهند.

می توانیم نقاط کوانتومی را بسته به فرکانس مورد نیاز نور انتخاب کنیم و باعث شویم تا یک گروه از نقاط کوانتومی مشابه گروه دیگری با یک یک طول موج بدرخشند. این امر به برچسب های چند گانه امکان می دهد تا با استفاده از یک منبع نور وارد ردیابی شوند.

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *