نورپردازی بیمارستان

این منطقه در واقع مرکز بخش می باشد؛ از آنجایی که این منطقه ترکیبی است از دفتر پذیرش بیماران و ملاقات کنندگان، منطقه اداری، مرکز تماس تلفنی و محل دیدن کارکنان پزشکی، به خصوص در طول روز، باید قابل رویت باشد. این به این معنای کاربرد چراغ هایی است که پوشش کناری هم دارند. همچنین تعبیه کردن پروژکتور در کنار یا دیوار پشت سر پرستاران، برای هرچه قابل رویت کردن آن ها سودمند است. با استفاده از لامپ های عمودی بر روی میز کار پرستاران، فعالیت های اداریشان در زیر نور قرار می گیرد. این کار با ۳۰۰ لوکس روشنایی می تواند انجام شود.

در یک بیمارستان، نور در تغییر جلوه ی فضاها، دارای دو نقش متفاوت زیبایی شناسی و کاربردی است. نیاز افراد، توقعات آن ها از محیط درمانی و چگونگی ارتباط با آن محیط، از عوامل موثر در نحوه ی به کارگیری نور در محیط های بیمارستانی است. در این راستا، مطالعه ی کاربری فضاهای بیمارستانی می تواند مثمر ثمر باشد به نحوی که اگر کارکنان بیماران و ملاقات کنندگان بتوانند مناطق مختلف را شناسایی کنند و مسیر خود را بیابند، امور محوله را بی دردسر انجام می دهند.

بنابراین، نور صرفاً یک عنصر زیبایی شناختی در محیط نیست، بلکه می تواند در کنار رنگ، ابزار جهت یابی قدرت مندی برای کمک به مراجعین در پیدا کردن راه های مورد نظر خود در یک ساختمان نیز باشد. در مرحله ی بعد نقش نور در فضا به عنوان عنصری برای خلق مکانی نشاط آور مطرح می گردد. نورپردازی فضای درمان علاوه بر تاثیری که بر روحیه افراد حاضر در فضا به ویژه بیماران، دارد؛ نقش انکارناپذیری در درمان بیماریها بازی می کند. از این رو انتخاب مناسب نوع نورپردازی و میزان نور هر فضا می تواند سبب اعتماد به نفس شده و ترس را از ذهن بیمار دور کند. استفاده ی هوشمندانه از نورها در همه محیط ها می تواند برای حداکثر استفاده از روشنایی روز، انرژی را تحت کنترل درآورد.

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *