نورپردازی حرفه ای نما

همانطور که می دانیم، نظریه پردازان با مطالعه سیر تکوینی نما از زمان احداث اولین بناها تاکنون، چهار عملکرد اصلی برای نما، به صورت عام، معرفی کرده اند: محافظ، رابط،معرف و جزئی از کل که در اجرای نورپردازی نما می بایست در راستای حفظ موارد ذکر شده کوشا بود.

با پیشرفت روزافزون تکنولوژی و حضور آن در زندگی بشری رسانه و دیجیتال با زندگی ما گره خورده و آن را تحت الشعاع خود قرار داده است. تصاویر بصری در همه جا حضور داشته و به صورت مداوم در صدد تحول دانش بصری است. در معماری، چنین نفوذ دیجیتال را می توان از طریق مش رسانه ها و نقاشی های دیواری نوری  که به عنوان پوشش مصالح ساختمانی استفاده می شود و به نوعی مرتبط با نورپردازی حرفه ای نما می باشد، دید.

با استفاده از این فن آوری نورپردازی حرفه ای نما معمار می توان ساختمان های چند رسانه ای طراحی کرد که بعد چهارم یا همان زمان را به نورپردازی نما اضافه نمود. بهره گیری از نماها به عنوان بیلبورد فرصتی مناسب را برای بنا ایجاد می نماید که به کمک تصاویر گرافیکی، پویانمایی به برقراری ارتباط تصویری در زمینه تبادل فرهنگ،تجارت و… در جامعه بپردازد. در برخی مواقع تکنولوژی هایی از این دست جزء جدایی ناپذیر فضای معماری به حساب می آیند و فضا را تحت تاثیر خود قرار می دهد.

نمای ساختمان ها نقشی بسیار پراهمیت را در نمایش شهری ایفا می کنند؛ که همان پس زمینه شهری است. همانطور که در هنر نمایش طراح صحنه سعی در خلق فضایی مرتبط با موضوع نمایش دارد. در شهر در مقام صحنه ای از یک نمایش با بعد زمانی و مکانی وسیع نیز نمای ساختمان و نورپردازی نمای ساختمان ها به نوعی نشانگر اتفاقات ریز و درشتی است که در این بستر به وقوع می پیوندد.

نورپردازی نما به شکل نمای رسانه ای

تحولات در فن آوری صفحه نمایش و مصالح ساختمانی منجر به ظهور اشکال جدیدی از نما در معماری شده است که مفاهیم نما را در بنا و معماری دگرگون ساخته است. نماهای رسانه ای شامل دسته ای از محاسبات شهری در رابطه با یکپارچگی نمایش در محیط ساخته شده نظیر ساختمان ها و مبلمان شهری است.

نماهای رسانه ای احتمالاً به روش های متفاوتی از آنچه طراحان قصد انجام آن را داشتند، مورد استفاده قرار گرفته، درک شده و اختصاص می یابند. چالش ها بازتاب این حقیقت می باشند که ظاهر شهری به عنوان قلمرویی برای طراحی تعاملی به وسیله شرایط متعدد و تجربیات اجتماعی_فرهنگی توصیف می شوند که با قلمروهای دیگر متفاوت می باشند.

نماهای رسانه ای به طور کلی ارتباطات جدیدی را میان فضای دیجیتال از یک طرف و فضای معماری و شهری از طرف دیگر خلق می کنند. قبل از این هیچ وجه مشترکی میان دنیای فیزیکی و دیجیتالی وجود نداشت که این قدر عمومی باشد که نه تنها کاربران فردی را مانند یک کامپیوتر شخصی جذب نماید بلکه کل گروه یا حتی یک جمعیت کامل شهری را به خود جذب نماید و علاوه بر آن اجازه پاسخ دادن می دهد که به معنای تعامل با نما و یا طراحی محتوای نما می باشد. در این حالت یک پتانسیل قوی برای طراحی و تاثیر گذاری خلق شده است که دامنه ای از فرصت ها و ریسک هایی را در بر می گیرد که تخمین زدن آن ها دشوار است و نیاز به بحث دارد.

پروژه های گوناگون مبنای خود را بر عناصر کاملاً مشابهی از طراحی بنا نهاده اند اما این عناصر را خیلی متفاوت شرح می دهند، بنا بر چنین باوری بناها با یکدیگر متفاوت هستند. در دیاگرام ذیل یک نمای رسانه ای تنها با توجه به یک عنصر دسته بندی نمی شود بلکه این عنصر جدید معماری براساس ویژگی هایی نظیر:

تکنولوژی نمایش

ویژگی تصویر

ادغام

استمرار

ابعاد

شفافیت و وضوح

قابلیت تداوم

تطبیق محتوا و بستر

تعامل

ویژگی های شهرسازی اجتماعی

کیفیت هنری

دسته بندی و مورد بحث و بررسی قرار می گیرد.

منبع: http://www.civilica.com/   گرداورنده: نسیم جوانی

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *