نورپردازی آبنما

نورپردازی محوطه سبز (بخش سوم)
در دو مقاله قبلی به توضیح نورپردازی محوطه سبز پرداختیم و اینک در این مقاله به ادامه نورپردازی محوطه سبز در رابطه با نورپردازی آب و آب نماها در طراحی نورپردازی محوطه سبز می پردازیم:
نور و آب
آب در نورپردازی محوطه سبز بسیار مورد استفاده طراحان قرار می گیرد. آب، چه در بستری به شکل طبیعی، چه در بسترهای انسان ساخت، چه راکد و چه جاری، عنصر پر اهمیتی به لحاظ ارتقای کیفیت بصری و عاملی قوی در ساختن هویت و حال و هوای هر فضایی به شمار می رود. در مناطق خشک جهان مانند ایران، معنای آب حتی فراتر از آن است که تنها ابزاری مناسب در جهت ساخت و نورپردازی محوطه باشد. نیاز وافر انسان به این عنصر ارزشمند، از آب عنصری مقدس ساخته است. به همین جهت دیده شدن آب در منظر و فضاها رویدادی ارزشمند خواهد بود.
طراح بایستی در برخورد با آب در فضا، معنایی را که آب با حضور خود به فضا می دهد، بیاید. به طور مثال آب های راکد، عموماً در فضا وحدت به وجود می آورند. رودخانه ها و جویبارها، سیستمی خطی را می سازند و فضاهای مختلف را به صورت رشته ای تسلسلی به یکدیگر می پیوندند. در چنین منظری طراح نیز می تواند با کمک نور بر تکرار، حرکت و تسلسل فضایی تاکید کند و به این شکل در منظر شبانه، کیفیت فضایی روز را احیا کند.
طراح در نورپردازی آب و نورپردازی آبنما ها جهت نورپردازی محوطه باید به نکته زیر توجه کند:
• منبع نور خارج از آب قرار گیرد: طراح می تواند تجهیزات را روی زمین، کنار فواره، روی درخت، روی سازه های نزدیک و یا روی سازه فواره مستقر کند. این حالت ممکن است در برخی موارد تاثیر دراماتیک کمتری نسبت به قرار گیری منبع نور داخل آب و آبنماها داشته باشد، اما در عوض هزینه ها به شدت پایین می آید و نصب و نگه داری، دشواری حالت قرارگیری منبع نور داخل آب و آبنماها را نخواهد داشت.
آب در مناظر ممکن است متلاطم یا صاف باشد که هریک ویژگی خاص خود را دارد. طراح موظف است در هر مورد با مسائلی که ممکن است به واسطه ترکیب نور با آب به وجود آید آشنا باشد.
آب متلاطم
آب های متلاطم به دلیل حرکت و صدایی که ایجاد می کنند، فضا را شاد و پویا می کنند و جلوه های حسی مطلوبی می آفرینند.
هنگام ترکیب نور با آب های متلاطم، حباب های هوای موجود در آب موجب بازتابش نور در جهات مختلف می گردند. در صورت تاباندن نور به آنها، آب می درخشد و رنگ نور تابیده شده به آن را می گیرد. این موضوع برای ایجاد حال و هوای دلخواه به طراح کمک می کند اما در عین حال ممکن است درد سر ساز نیز باشد. به عنوان مثال در صورتی که طراح قصد روشن نمودن کف حوضی در قسمت زیرین یک فواره را داشته باشد، پخش نور تابیده شده، موجب تیرگی کف حوض در آن قسمت می شود.
آب صاف
آب صاف، حباب مخلوط در خود را ندارد. برای روشن نمودن آب های صاف به کمک خاصیت بازتاب و به وسیله نورپردازی عناصر اطراف آن می توان جلوه های زیبایی در شب ایجاد کرد. در آب هایی که ابعاد وسیعی دارند مانند دریاچه ها خواه ناخواه آنچه عامل روشنایی آنها در شب است انعکاس روشنایی عناصر اطراف در آب است. در مورد آب های کم حجم طبیعی و مصنوعی نیز این شیوه می تواند حس های فضایی ویژه ای ایجاد کند. با این وجود در آب های صاف و کم حجم از نورپردازی محوطه از داخل آب نیز می توان بهره برد.
فواره ها
یکی از اهداف ساخت فواره ها در منظر به وجود آوردن جلوه های بصری زیبا با کمک ایجاد حرکت در آب است. طراح باید تعیین کند که تنها آب باید روشن شود و یا در صورت وجود، سازه آن نیز نیاز به نورپردازی دارد.
آبشارها
آب جاری موجود در سطحی افقی که از نقطه ای مرتفع تر به شکل عمودی پایین بریزد و دوباره به سطحی افقی از آب برسد، آبشار نامیده می شود. به منظور روشن نمودن آبشار، نوع سدی که آبشار از روی آن عبور می کند و به پایین می ریزد اهمیت دارد. اگر بستر آب صاف باشد آب به صورت ورقه هایی به سمت پایین می لغزد. چنین آبشاری بهتر است از مقابل روشن شود.
برکه ها و استخرها
این گروه از عناصر چه طبیعی باشند و چه انسان ساخت، می توانند از داخل یا خارج روشن شوند. به کمک نورپردازی از داخل، دیواره ها، کف، مصالح و بافت کف را می شود نمایان کرد. با نورپردازی این عناصر از داخل تاکید بیشتری بر آنها می کنیم.

لایتینگ پلاس لایتینگ پلاس لایتینگ پلاس

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *