نورپردازی محوطه نورپردازی فضای سبز

کمیت نور
یکی از جنبه های اساسی که از آن برای بررسی زیباشناسی و تاثیرات بصری نور استفاده می شود، مسئله کمیت نور و یا به عبارت دیگر مقدار نور حاصل از منبع نور می باشد. نور عاملی است که از یک سو باعث رویت اجسام و از سوی دیگر با بکارگیری و توزیع آگاهانه آن دستیابی به خواستگاه های نورپردازی را میسر می سازد.
نور و محیط
اثرات نور بر محیط و ویژگی های بصری که در ناظرین ایجاد می نماید، خیرگی، درخشندگی، انکسار، انتشار و عبور می باشد.
خیرگی
ایجاد خیرگی ارتباط مستقیم با منبع نوری دارد و هم امتدادی چشم و منبع نوری و در دید مستقیم بودن باعث ایجاد یا تشدید این موضوع می گردد. با افزایش ارتفاع منبع نوری، می توان آن را با دید افراد خارج نموده و میزان خیرگی را کاهش داد.
انعکاس
انعکاس نور بر طبق قوانین فیزیکی معینی که در روشنایی مهم می باشد، انجام می شود. جهت انعکاس نور دارای اهمیت ویژه ای است. در مورد یک سطح صاف و مسطح، نور تحت همان زاویه ای که برخورد می کند منعکس می شود.
این خاصیت مساوی بودن زاویه تابش و زاویه بازتاب وسیله ای است در دست طراح، تا بتواند اثرات چشم زدگی و خیرگی، مقدار و جهت نور را برای تأکید بر شکل یا بافت اشیاء تنظیم و کنترل نماید. از ویژگیهای دیگر این نوع انعکاس کنترل جهت نور در چراغ ها و از آن طریق افزایش شدت نور در جهات معین و کاهش آن در جهات دیگر می باشد.
بخش اعظم رنگ موجود در محیط از انعکاس نور بر سطح رنگی بوجود می آید و اثر انعکاس آن با تغییر مصالح، جنسیت و شدت صیقلی بودن آنها متفاوت است. به عنوان مثال در محیط طبیعی شدت انعکاس نور از چراغ انواع برگ درختان که لایه خارجی براق تر دارند بیشتر است و برگ های نازک فاقد لایه مذکور بیشتر به عنوان فیلتر عمل می کنند. زیرا نور از داخل آنها عبور کرده و نور فیلتر و نور فیلتر شده دیده می شود نه نور انعکاس یافته.
سنگ ها با سطوح مختلف خود، مصالح گوناگون مانند خاک، چمنزارها و نیز مقدار آب و شکل آن در محیط، همچنین انواع تیره های گیاهی، هریک در شدت و ضعف انعکاس نور نقش متفاوتی دارند و از محیط های اطراف اثرات گوناگونی در ذهن بر جای می گذارند. استفاده از انعکاس سطوح هموار باید از اهداف آگاهانه طراحی شمرده شود.
درخشندگی
درخشندگی یک سطح نه تنها به شدت روشن هایی بستگی دارد بلکه به جهت مسیری که نور به سطح برخورد می کند و به مشخصه های سطوح (صاف، مات یا رنگی بودن آنها) و به محلی که از آنها، سطح دیده می شود نیز وابسته است. بهتر است که از درخشندگی بطور مطلوب برای همه طراحی های روشنایی استفاده شود زیرا که بیانگر سطوح و اشیایی می باشد که دیده می شود.
انکسار
نوری که از یک ماده به ماده دیگر وارد شده و عبور می کند، تغییر جهت می دهد. میزان تغییر جهت در مواد مختلف، متفاوت است. عبور و انکسار نور در مواد از ویژگی های نور می باشد که در طراحی سیستم های روشنایی و چراغ ها استفاده می شود و اغلب به منظور زیباسازی محیط توسط این خاصیت نور، بکار برده می شود. در بعضی از ابزارهای روشنایی این ویژگی  برای تغییر جهت انتشار نور از زاویه دید استفاده می گردد تا از ایجاد درخشندگی و یا احتمال خیرگی چشم اجتناب شود.
انتشار
چنانچه نور پس از ساطع شدن از منبع نوری به جهات مختلف بتابد انتشار نور صورت گرفته است. (بعلت پخش نور، درخشندگی منبع نوری کاهش می یابد زیرا که چنین به نظر می رسد که نور از کل پخش کننده ساطع می شود) انتشار و پخش نور در زیبایی محیط علی الخصوص فضاهای خارجی بسیار مؤثر است و موجب می گردد تا از یکنواخت روشن ساختن محیط ممانعت بعمل آید و علاوه بر آن ویژگی های محیط نظیر فرم و بافت سطوح را مشخص می سازد.
عبور
اندازه کلی روشنایی علاوه بر اینکه می تواند از انعکاسات سطوح منتج شود، از میزان نوری که از سطوح می گذرد نیز ناشی می شود. سطوحی با شفافیت بیش از حد در طراحی نورپردازی مناسب نخواهد بود. بنابراین کاهش شفافیت بعضی از سطوح الزامی است.

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *