نورپردازی نمای ساختمان

نورپردازی نما
نورپردازی نمای ساختمان از مهمترین مباحث معماری نور می باشد که نقش مهم و پر اهمیتی در ایجاد و شکل گیری حال و هوای فضاهای شهری دارند. نورپردازی نما ممکن است در ایجاد یک نمای زیبای شهری عنصر مهمی به شمار رود و گاه حتی به نمادی از یک شهر تبدیل شوند. بدیهی است اهمیت نورپردازی نما در شب نیز کمتر از روز نیست. ویژگی های فرمی، جنسی، بافت و رنگ ساختمان ها می تواند به کمک نورپردازی نما بشتابد.
نورپردازی نمای ساختمان در صورتی موفق خواهد بود که نه تنها ظاهر زیبایی را به نمایش بگذارد، بلکه ساختمان را با توجه به نقش آن در منظر و یا فضای شهری احیا کند.
عوامل زیر از موارد مهمی محسوب می شوند که طراحان نور در فضاهای شهری باید در مورد نورپردازی و روشن کردن ساختمان ها و نورپردازی نماها در نظر داشته باشند:
• اگر لازم باشد که ساختمان را به لحاظ حجمی معرفی کنیم، شدت نور تابیده شده از جهات مختلف باید متفاوت باشد. گرچه تغییر در رنگ نور یکی از راه هایی است که به کمک آن می توان حجم اشیاء را معرفی کرد، اما به این دلیل که معمولاً در سطح خارجی ساختمان ها کمتر از نورهای رنگی استفاده می شود، تغییر در شدت نورهای تابیده شده از جهات مختلف در بیشتر موارد راه مناسب تری به نظر می رسد.
• به منظور تقویت فرم بین سطوح متفاوت در یک حجم، باید تفاوت در درخشندگی لحاظ شود. روشن کردن همه جزییات یک ساختمان و نورپردازی نما به شکل یکنواخت به طوری که درخشندگی همه آنها یکسان باشد مطلوب نیست. تضاد در شدت روشنایی سطوح و حجم های یک ساختمان در صورتی که نسبت مطلوبی با هم داشته باشند موجب ارتقای کیفیت بصری آن می شود.
• به منظور روشن کردن عناصر عمودی مانند ستون ها، منابع نور طوری تعبیه می شوند که در یک سمت ستون سایه های کوچکی ایجاد شود. زاویه منبع نور به عمق عناصر بستگی دارد. اگر این زاویه کم باشد، سایه ها افراطی خواهند بود.
نور و مجسمه های کار شده در نمای ساختمان
یکی از عناصر پر اهمیت فضای شهری که در نمای ساختمان ها هم کاربرد زیادی دارند، مجسمه ها هستند. مجسمه ها می توانند از عناصر هویت ساز در نمای ساختمان ها باشند. نورپردازی این عناصر به دقت و دانش نیاز دارد. عدم دقت کافی در نورپردازی مجسمه ها می تواند موجب شود درک ناظر از یک مجسمه در روز نسبت به ادراک او از همان مجسمه در شب متقاوت است.
بدیهی است ویژگی های مجسمه از قبیل جنس، رنگ، فرم، بافت و … عامل مهمی در جهت تعیین شیوه نورپردازی نما هستند. به منظور نمایش دادن فرم یک مجسمه باید آن را از بیش از یک جهت روشن کرد. سایه و روشن هایی که در اثر اینگونه نورپردازی ایجاد می شود موجب آشکار شدن فرم می شود. تضاد نور و سایه جز آشکار کردن فرم مجسمه ها، می تواند بافت آن را نیز نمایش دهد. همانطور که روشنایی زیاد و عدم وجود سایه، در ادراک ناظر اختلال ایجاد می کند، طراح باید در نظر داشته باشد که تاریکی زیاد جزئیات مهم را پنهان می کند. با این وجود از شیوه سایه نما نیز می توان در نشان دادن مجسمه ها استفاده کرد. در این صورت، تنها شکل مجسمه قابل درک خواهد بود ولی در عوض طراح به این وسیله جلوه دراماتیک قابل توجهی به فضا می بخشد.

لایتینگ پلاس لایتینگ پلاس لایتینگ پلاس

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *