نورپردازی پارک های شهری

ویژگی‌ها، تکنیک و فنون نورپردازی
نورپردازی فضاهای مختلف یک پارک، به صورت مجرد و جدا از مباحث کلی طراحی و هماهنگی محیطی و ایده کلی سیمای شبانه، (که خارج از این گفتار می‌باشد) نیاز به شناخت روش‌های و فنون مختلف نورپردازی و استفاده صحیح از ویژگی‌های نور و ارتباط با محیط پیرامونش را دارد. ویژگی های ذاتی نور و اثراتی که در محیط پدید می‌آورد در ترکیب با تکنیک‌ها مختلف، نتایج مشخصی را در نورپردازی هریک از فضاهای پارک تعریف می‌نماید.
ویژگی‌های نور
نور نه تنها به عمل دیدن کمک می‌کند بلکه آدمی را قادر به احساس کلی و منسجم از محیط اطراف می‌نماید و عاملی است که کنترل فرد را بر محیط اطراف افزایش می‌دهد وتاثیرات آن به اشکال مختلف می‌تواند منجر به ایجاد آسایش یا عدم آرامش روانی شود. ویژگی‌های کمی و کیفی نور در رنگ، سایه، حرکت، ابعاد، جهت و کمیت نور جدا از ویژگی‌های محیطی آن در زیر معرفی شده است.
رنگ و نور
اثر روانی هر رنگ و درک آن در واقع یک تجربه شخصی و ذهنی است که حافظه رنگی ما را تشکیل می‌دهد و براساس این حافظه رنگی ‌ما را تشکیل می‌دهد و براساس این حافظه رنگی انسان مدام رنگ‌های پیرامون خود را نه به صورتی که در آن لحظه‌ و تحت آن شرایط وجود دارد بلکه بصورتی که گمان می‌‌کند باید وجود داشته باشد در می‌یابد رنگ تاثیری است که بوسیله مجموعه طول موجهای مختلف دریافت شده توسط چشم ایجاد می‌گردد. رنگ نور را نباید بعنوان یک مشخصه سطوح منعکس کننده نور تلقی نمود. نور با توجه به نوع رنگ آن، با انعکاس سطوح رنگی می‌تواند تاثیرات روانی متفاوتی را در افراد ایجاد کند معمولاً رنگ‌ها با سه خصوصیت مشخص می‌شوند: خلوص یا صافی، درخشندگی و طول موج که نوع رنگ را مشخص می‌کند.
سایه و نور
بازتاب نوری، تفاوت نقاط تاریک و روشن و تاکید بر سایه است که به فضا جان می‌بخشد. پر کردن فضا با نوری یکدست ممکن است محیط را برای کار مناسب سازد. اما الزاماً آن را مکانی دلچسب و زیبا مبدل نخواهد کرد. حجم را در نتیجه ارتباط بین نور و سایه می‌توان دید. کوچک‌ترین تغییر در این ارتباط توسط تغییر کیفیت سیستم نوری، با ایجاد نور سایه می‌توان تاثیرات بصری عمق و فرم را تغییر داد.
حرکت و نور
در طراحی فضای باز، حرکت عابر و اینکه چگونه از یک مکان به مکان دیگر می‌توان رفت از حساسیت خاصی برخوردار است. با استفاده از نورپردازی می‌توان مفهوم حرکت و چگونگی انتخاب مسیر حرکت را تعریف نمود. توسط تکرار نورهای نقطه‌ای در یک مسیر و یا استفاده از یک سری عناصر نوری در آن بهترین مسیر حرکت را با نورپردازی صحیح می‌توان ایجاد نمود .
ابعاد و نور
نور در تعیین ابعادی فضا و ارائه برآورد کلی از محدوده موجود و ابعاد عناصر بکار رفته نقش بسزایی دارد. کوچک‌ترین تغییر در نورپردازی هرکی از عناصر موجود در محیط، مفهوم درک فضا، ابعاد و اندزه‌های آن را تغییر خواهد داد. علاوه بر محدوده تعریف شده اماکن عمومی، عناصر و واحد‌های نورپردازی و سطوح نورپردازی شده نیز می‌تواند عامل مهمی در تعریف و ایجاد تاثیرات نهفته در ابعاد و  مقیاس اینگونه اماکن باشد.
جهت و نور
یکی از ارکان کیفیت نور، انتشار مسیری است که نور از آن سمت می‌تابد. جهت تابش نور می‌تواند شکل و بافت اشیاء را آشکار سازد و یا آن را عملاً در ابهام باقی گذارد. از آنجایی که سمت و جهت امری نسبی است جهتی که از آن سمت نور به موضوع می‌تابد بیش از هر چیز به جهتی که از آن به موضوع نگاه شود بستگی خواهد داشت، چراکه با تغییر در نقطه دید تصاویر مختلفی از روشنایی و تاریکی‌های منقوش بر جسم دیده خواهد شد. جهت منبع نور، در درک اجسام سه بعدی تاثیر به سزایی دارد. توانایی درک احجام متاثر از درجه نور و سایه ای است که روی آن وجود دارد. توزیع یکنواخت نور تابیده شده موجب تشکیل سایه ناچیز و ضعیف و خطوط بیرونی و رنگ شی باعث درک فرم و شکل  شی می گردد.

0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *